X
تبلیغات
گنجینه ی بهترین شعرها - اشعار طنز
مجموعه ی بهترین - معروفترین و ماندگارترین اشعار شاعران
شعر طنز فوتبالی از علی گیاهی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

شعر طنز فوتبالی از : علی گیاهی

خوشا آنکس که فوتبال است کارش
همیشه توپ باشد کار و بارش

خوشا آنکس که در یک نیم فصلی
شود ملیاردر و گیرد قرارش

خوشا آنکس که راه عمر خودرا
شبی پیماید و آید بهارش

بجز میلیارد درچشمش نیاید
خوشا فوتبال و پول بیشمارش

شده خوراک کار گر ماکارونی
فسنجانست او شام و ناهارش

قیاس کار ِکس با او نباشد
نباشد جز تجمل همجوارش

دگر حس سرودن دادم از دست
چو دیدم خودروی نقش و نگارش



:: موضوعات :: اشعار طنز
:: برچسب‌ها: اشعار سایر شعرا
شعر طنز و فکاهی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
شعر طنزی از ناصر فیض

دریا طوفانی بشه غریبا آشنا میشن

تموم نا خداها یک شبه با خدا می شن

رفیقاى نیمه راه، زیادى هارت و پورت دارن

چند قدم باهات میان بعدش ازت جدا مى شن

جورابش یه جفت باشه آدم، خیالش راحته

بیشتر از یه جفت باشه همیشه تا به تا مى شن



:: موضوعات :: اشعار طنز
شعر طنز و فکاهی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
 به بانک عشق تو دارم وثیقه
نگاهی کن براین حسن سلیقه

چو دانستم که فردا روزموزه ست
تو را تبریک گفتم ای عتیقه


:: موضوعات :: اشعار طنز، دو بیتی
شعر طنز و فکاهی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

عشق ،یعنی که تکان خورده و سرپا بشویم

زورکی هم که شده در دل هم جا بشویم

 

دست در دست هم اصلا ندهیم و نرویم

مگر آن وقت که دیوانه و تنها بشویم

 

عینک تیره و تیپ و هیجان و بلوتوث

همه جا چشم به راه  اس ام اس ها بشویم

 

عشق ، یعنی من و تو ، هیچ نگوییم به هم

زیر عینک خرکی محو تماشا بشویم

 

تکیه بر هیچ نهادی ندهیم و خودمان

خودکفایی بنماییم و متکّا بشویم

 

گر که دیدیم که پولی به زمین افتاده ست

متفاهم  ، متبسّم شده ، دولّا بشویم

 

عشق ، یعنی که فقط عاشق پیتزا نشویم

گاه بریانی و گاهی لازانیا  بشویم

 

نتواند احدی تفرقه ایجاد کند

جمعمان را بزند برهم و منها بشویم

 

آنقَدَر کم شود این فاصله هامان که شود

جلوی تاکسی ِ شهری من و تو ، "ما " بشویم

 

عشق ، یعنی من وتو راز دل هم باشیم

نه که مشهور تر از وامق و عَذرا بشویم

 

من وتو ؟...نه !...تو و من ...ما ؟...تو و من ؟...نه !...من وتو

بختمان یار شود آدم و حوّا بشویم

 

چشش از میوه ی ممنوع ؟ - همین باد حلال !

با همین طنز دلی صاحب فتوا بشویم

 

عشق ، یعنی دل من با دل تو جور شود

"بشوم " با " بشوی " جمع شود ، تا " بشویم "

 

من وتو پنجره هستیم پر از گرد وغبار

شیشه را پاک نماییم که زیبا بشویم

 

- نه که آن پنجره باشیم به ماشین ِ طرف

وقت آشغال پرانی همه جا وا بشویم –

 

آنقَدَر صبر که شاید علفی سبز شود

پای هم پیر شویم و متوفّی بشویم !



:: موضوعات :: اشعار طنز
شعر نظیره طنز ... شوخی با سعدی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

« اي ساربان آهسته ران كارام جانم مي رود »

درد فراق و دوري اش تا در فلانم مي رود !

 

مرد دكانداري به ما ، مي گفت شاگردم چرا

بادوستان ِ ناقلا ، پشت دكانم مي رود »؟!!

 

من پير مردي مردمي ،غرقيده ! در سردرگمي !

دارد براي خانمي ، از كف عنانم مي رود !

 

دزدي كه برده خانه ام ، آتش زده كاشانه ام

با «كارت» و با«يارانه» ام ،با آن ژيانم مي رود !

 

زيبايي اش ديوانه وار ،او مي رود من بي قرار

چون مي شود «لگزوز»سوار ،انگار جانم مي رود !


اي نازنين فورا بيا ،«تاكسي» نشد با «ون » بيا !

با يك خر ِتوسن بيا ،عمر جوانم مي رود !

 

«سعدي »مكن با«اكبري »، هرروز حال و تك پري !

چون مي روي بادلبري ، تاب و توانم مي رود !!



:: موضوعات :: اشعار طنز
شعر طنز و فکاهی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

پيري ديدم قباله اي در د ستش

يك تيشه و چمچه ،ماله اي در دستش

 

مي آيد و باوقارو هشتاد و سه سال !

دست زن بيست ساله اي د ر دستش !



:: موضوعات :: اشعار طنز
قطعه ای طنز از سلمان ساوجی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
سلمان ساوجی :

دادند اشتری دو سه نواب شه مرا

شادان شدم از آنکه مرا چارپا بسی است

عقلم به طنز می‌گفت انظر الی الابل

کاندر ابل عجایب صنع خدا بسی است

دیدم ضعیف جانوری مثل عنکبوت

گفتم کزین متاع مرا در سرا بسی است

پرسیدمش چه جانوری گفت من شتر

گفتم بلای جانی و ما را بلا بسی است

گفتم تو گربه‌ای نه شتر گفت چاره نیست

در حیز زمانه شتر گربه‌ها بسی است



:: موضوعات :: اشعار طنز، اشعار سلمان ساوجی
شعر طنز قاطی مرغان شدن
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
هر کس که بخواهد بشود قاطی مرغان


باید صد و چل کیلو جگر داشته باشد


البته بجز بحث جگر یا دل و قلوه


خوب است در این کار هنر داشته باشد


باید که بداند هنر شعبده بازی


از کشف و کرامات خبر داشته باشد


با شعبده آماده کند خرج عروسی


یک ورد بخواند که ثمر داشته باشد


گر شعبده و کشف و کرامات نداند


پس ارث کلانی ز پدر داشته باشد


از بابت جنگیدن با مادر همسر


بایست کلاه خوود و سپر داشته باشد


گر خواست برادر زن خود را بنوازد


آهسته نه، جوری که خطر داشته باشد


تا گربه ی خود را بکشد بر در حجله


باید قمه و داس و تبر داشته باشد


خر پول اگر بود پدر زن فبها، چون


باید که از آن مال ممر داشته باشد


از آن خودش سازد و بالا بکشد زود


هر چیز گرانی که اگر داشته باشد


اکبیر اگر بود خودش لیک زن او


یک صورت چون قرص قمر داشته باشد


شرط است بجز آن چه که گفتیم و شنیدید


این شازده داماد کمر داشته باشد


البته مراد من از آن، قطر کمر نیست


تا اشکمی چون شیخ قطر داشته باشد


منظور من این است که در رابطه ی خود


باید کمری مثل فنر داشته باشد


البته نه آن گونه که از بابت نان خور


آن قدر بزاید که ضرر داشته باشد


آن چیز که گفتیم به جای خودش اما


باید صفتی هم ز بشر داشته باشد:


ولخرج اگر بود زنش گرچه که سخت است


از فحش و کتک لیک حذر داشته باشد


اما بدهد ساک به دستش و براند


سوی پدرش تا که اثر داشته باشد


او را بطلاقد و کند غائله را ختم


بایست در این کار جگر داشته باشد


رندی که شنید این سخنان گفت به « جاوید»


کردم به شعور تو در این فاصله تردید


محمد جاوید



:: موضوعات :: اشعار طنز
شعر طنز در مورد گرمای تابستان با لهجه شیرازی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

شعر طنز با لهجه شیرازی :

به زَنـُم تُو که میگم نَـه، زودی دعــوا مـیکـنه                


بـسر هـر هـیچ و پـــــوچ  آکـلِه  بَـلـوا مـیکــنه


هـرچی هی ور مـیـزنه، حِکـمت و مصلحت داره


آمُ از حـــــرفُیِ مــن  ، ولــولــه بـرپـا مـیـکُــنـه


هِی کِراته می زاره به هرچی که من می خَـرم


از اراجـیـف خـودش، تـعـریف بی جا مـیکُـنه


شـده اَبــزار کارش مـنقـاشــو چَــن تــکــه ی نخ


تُ پَــــسـین تــــوُ آیـِنـه خــــودشو تماشا میکُـنـه

اَگـــه مَقـبـول بَــچَـو، خــوشـــکِلـیاش از نَـنـَــشـهِ


اگـــــــه آب پــی لی چُــوو، نیگا به بابا مـیکُـنه


ایـل و طُـیـفَـش کـه مـیان، اِنگُو خـدا تُـو خُــونـَشـه


عُـنُـق مـُنکسِرَک ،اخـــمـــاشــو زود وا مـیکـنه


هی کـلنـجار می ره، تُ اِیکه غــذایی بُــخـورَن


می کـُنـه چــــــادر درون، اِلّا و لِـــــلّــــه می کنه


از فـســنجون و کـــــــبــاب مُـــــیـــچِه و کـلم پُلو


مـن بــدهــکار می شَــم او، خَــرج اَتــیـنا می کـنـه


نَنَم و خـارُم اَگـــه بَـعـد یه ســــــال، ایـن جُ بیان


می شــــه عـوج بن عُنُق، مَـحـــشَر کُبرا مـی کنه


می ریـــزه مُنج نمک، تُو اُرسِیاشــــون تُ بِــــرَن


قِش قرقّی می کـُنه، دل شوره بـــــــر پــــــا می کنه


اَگه راس راس برَن از دیــــوال مــــردم سَــر بـون


چـونکه قــومایِ اونَـن، پیش مـن حــاشــا می کـنه


هـــرکی اَنگــُش بُـکُــنـه تُــوی ســـولاخ دمـاغـش


وختی قــــــومــای منن، تُـــو بـــوق و کـرنا می کنه


تیلیفـون خــونـه مـون، پُــــشـت قَـواله ی، مـامـاشـه


وُی چِــقَــد حــرف مـی زَنــه ، روده درازا مـی کـنه


مـث آرتیست تُـو فـیلـمـا، کاکـو هی جِـن می گــیـره

گاهی هِــق هِـــق، گاهی نـــاله، گاهی هاها می کـنـه


می گــه تِــلـفـون اَگه خــواسی، سَر کوچه زنگ بـزن


مـــن بـدبخـت هــمَش، عـین گـــدا هـــا مــی کـنه


اَگــــه بی اجــازَشون، دَس بـــه تیـلیـفون بـزنــم


رُوم بــــه هَف کــــوه سِـــــیا، خــیــا ل بـیجا مـی کنه


ســرســــفــره مـیگــه چــار زانــو بــشــین و دَس نـزَن


چونکه هـر چی او میخـوات، تُــو کُـم من جــــا می کـنـه


قِــــســــمَتُم مـی ده کــه مـن دَس تُــوی سُـــفـره نَبَرُم


بــه مــنِ گــُـنــده سَــــــنی، مِـــث بَــچــا تـا مـی کنه


یـــــا سَــــرُم جیـــر مـی زَنــه یا پُشت دَسایِ مو خِنج


سِــــــر یــخچال کـــه مِیرَم، دَکُــم ، بـا تیپا مـی کـنه


کـِنـجـه و کبا ب مـیگه، نخور کـه گـرمـیت می کـنـــه


نــون و هـــنــدونــه بُـخـور، کــه رفع گـــرمـا مـی کنه


جـــوجـــه و کـبــاب و قُــرمـــه، بَـــرا بــچــّه هـا خوبه


اَگــــه بـابــا بُـخـوره ، بَـــلــغَـــم و صَـــفــرا می کـنه


مــی چِــلــونـه جـوشـــایِ روی قُـــپــش، دَم دَم ظُــر


مِــث طـبِّ سُــــنَّــتی، صَــفـــرا و ســـودا مــی کــنــه


بَــــــــر آفـتُو  می مــالـه رو صورتـش مــاس و لـَـبـو


مــــیــگــه مــاکس مـــیـــوه ای، پُــــوسَم احیا مـی کـنه


مـــــــــیخ شـــــدم کیشیک دادم تَ تُـــو کاراشِه دَرارَم


دیـــــــدم هَمِّی ، کــاراشُـــو نِــصــبِـه و دُولّا مـی کـنه


رَشـتای رویِ قـالی رُو، با جارو، می ریـزهِ زیـر قـا لـیـا   


زیــــــــــــر فـــــرش ، جای تَلَک دون خودشِ جا می کنه

کــــلّــــه گــنـجــیـشکی بَـــرام روزه مــیره ، عـین بَـچا


فـــــــرداشــَــم تــا لِـــنــگ ظُــر طِــفــلَـکی لالا می کنه


چـــه اَلم شَـــــنگه ای داریـــم ، اگـــــه از خـــواب بپَـره


وَجـــــنـــــاتــــش رُود یـــده هـرکی ، واویــلا مـی کنه


رُوم سِـــــــیا ، نــمـــازشَـــــم نِــصــبـه و نــیمه مـی خونه


ظُـــــر و عصـــر و مَـــغـــربـه ، شِــکِـــسّـه ادا مـی کـنـه


پـُـــرســـــیــدم چـِـــرُو؟ گــُف، شــعــور تو رفــتـه کُـــتُـو


هــرکی عقــلــش نِـــم رســـه ، از اِی فِــــکـــرا مــی کـنـه


مِی نِــه اعــمــال مـســافِــر تُــــو سَــــــفَــر نِــصـبـه شده


مِــــی نِــــه اِی کــار و مُـــسـافِــر تـویِ صـحرا می کنه؟


تُـــــــو اِی دنـــیـا کــه امید ی نــداریـــم بـــه مُــنــدَنِـش


هــــمَــمون مــــســافـــریــم ، کِـی فـــکـر فــردا می کنه


پــس مــنــم آقــُــو هــمـــین نـیــَّـتو کِـــردم بــا خُـــدا


شـــــک نکـن کـه شکِّ تو، شــیعه رُو تَــــرســا می کـنه


یِی جَــوابُی مـیـده کــــه، تُــــوقُــــطیِ ،عَــطـاری نـیـس                    


کــار ایِ دَر شــــده از صَـــــلِ وُ اَ لـّله مـــی کــنــه


خاک کاهــو تـُو سَــرش، کی گـفـتَـتِـش صـدات خــوبــه


یُــخ دِ تـــمــــریــن، تُــو رو مانـنـد مــــادونـا مـی کـُـنــه


گـُرگ و میش صُب که میشه، می ره زَنُم تُـوی حَــمـوم


تا پـوسِـــش کَــَـنــده نَــشـه ، تُـو حَـمـومَک جـا می کنه


زنِ هـــمــســایـــه مـــی پُــرســید «شُمُ بُزغاله دارین»؟


آمُ بُـــزغــالـــه خـــدایی ، چـــــه صـــداهــا مـی کـنـه


داده کُــت شـــلــوارُ اُرسی نُـووُمِــــه، صَــدقِـــه سَــری


مـــی گـه اَجـــرت بـا خــدا ، هِــیکی رُو  صد تا می کنه


مــیـگـــه  «شـــاهــنـده» چـطـو بُگــروزَم از دَس زَنَــم


تُــو جــهـــنَّـمــَم بِـــرَم زود مَـــنــو پـــیـــدا مـی کـــنــه


 از هوشنگ شاهنده


پ ن : شعر بالا به گویش اصیل شیرازی است

معنی واژه ها:


آکله: خوره ، جُذام


آب پی لی چو : کثیف ، زشت ، بد ترکیب


کِراته: ایراد بیهوده گرفتن


طُیفِه: طایفه


مُیچه: ماهیچه


چادِر دِرون : تعارف کردن بیش از اندازه


اَ تینا: خرجِ بیهوده


قِشقِرِق : جنجال ، سرو صدا


اَنگُش : انگشت


سولاخ : سوراخ


جُ : جا


قُطی : قوطی


دیوال : دیوار        


کِلِنجار : سرشاخ شدن ، جِدال   


اُرسیاشون: کفش هایشان


بِرَن : بِرَوَند            


جیر   : جیغ


نا پَهریزی : ناپرهیزی


گُنده سَنی: درشت اندام


خِنج  : چنگ ، پنجول  


مُنجِ نمک : یک مشت نمک


میخ شدم :ذل زدم ، زیر نظر گرفتم


قُپ  : لُپ           


اِنگُ : انگار مثل ، مانند


کِس و کار : اقوام ، بستگان


نصبه : نیمه ، نصفه             


تَلَک دون : محل انباشتن آشغال


بُگروزم : فرار کنم      


دَکِت با تیپا میکنه : با لگد بیرونت می کند 


عوج بنِ عُنُق : به مرد دراز، خشن و بد اخلاق اطلاق می شود



:: موضوعات :: اشعار طنز
نظیره ی طنز از شعر استاد شهریار
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
یار و همسر نگرفتم که نگویم چه خَرَم
پسران مرد شدند ، بنده هنوزم پسرم

همه صیدند در این پهنه ی آلوده ی عشق
منِ بی مایه از این صیدِ طلا می گذرم

دختران یک دو سه چندی پسر آواره کنند
لاف با شُوی زنند خالص و یکتا گهرم

پسران صبح به آغوش گلی تازه روند
نیمه شب ها بنوازند که خونین جگرم

دام صیاد بود پهن و خودش عاشق زار
خود به دام است و بنالد که درآمد پدرم

سخن از عاطفه گویند در این بحر کثیف
که من آن عاشق صاحبدل و صاحبنظرم

ترسم آن روز که از دلبر خود گیرم کام
بوی عشق دگری باز بیاید به سرم

پاک بازی و صداقت بود آرام دلم
” شهریارا چه کنم لعلم و والا گهرم ”

درّ ناب از دل این بحر شود یافت هنوز
لاجرم شبهه و تردید نباشد به سرم

” از شکار دگران چشم و دلی دارم سیر
شیرم و جوی شغالان نبود آبخورم ”

” ثاقب ” از گفته ی اغیار نباشد خطری
تا زمانی که بگویند من آن تاج سرم

شهاب نعمتی ( ثاقب ) ۲۹ فروردین



:: موضوعات :: اشعار طنز
شعر مادر ایرج میرزا و شعر طنز مادر از ایرج میرزای امروزی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

شعر مادر ایرج میرزا و شعر طنز مادر از ایرج میرزای امروزی : 

گویند مرا چو زاد مادر به دهان گرفتن آموخت

شب ها بر ِ گاهواری من بیدار نشست و خفتن آموخت

دستم بگرفت و پا به پا برد تا شیوه ی راه رفتن آموخت

یک حرف و دو حرف بر زبانم الـفـاظ نهاد و گفتن آموخت

لبخند نهاد بر لـب مـن بـر غـنچه ی گل شکفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوست تا هستم وهست دارمش دوست

 

ایرج میرزای قرن ۲۱

گوینــــــــد مرا چـــو زاد مـادر روی کاناپه، لمــــیدن آموخت

شب ها بر ِ تـلـویـزیـون تا صبــح بنشست و فـیـلـم دیدن آموخت

برچهـــره، سبوس و ماست مالید تا شیوه ی خوشگلیـدن آموخت

بنــــمود «تتو» دو ابروی خویش تا رســم کمان کشـیدن آموخت

هر مــــاه برفـــت نزد جـــــراح آیین ِ چروک چیـــــدن آموخت

دستـــــــــم بگـــرفت و ُبرد بازار همـــــواره طلا خریدن آموخت

با دایــــــی و عمّه های جعــــلی پز دادن و قُمپُــــــزیدن آموخت

با قوم خودش ، همیــــــشه پیوند از قوم شــــوهر، بریدن آموخت

آســــــوده نشست و با اس ام اس جک های جدید، چتیدن آموخت

چون سوخت غذای ما شب و روز از پیک، مدد رسیــــدن آموخت

پای تلفــــن دو ساعت و نیــــــم گل گفتن و گل شنیـــدن آموخت

بابــــــام چــــو آمد از سر کـــار بیماری و قد خمیـــــدن آموخت



:: موضوعات :: اشعار طنز، اشعار ایرج میرزا
:: برچسب‌ها: اشعار طنز
شعر طنز از علیرضا رئیسی گرگانی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
دل ســـــرد نکن بیا " لبی شاد " بده


یک ماچ کمه  " درک " تو تعداد بده


امشــب " پکرم " بیا بیا حضرت ماه


حـــال " خفـنـی " بـدون ایـــــراد بده




از سید علیرضا رئیسی گرگانی

:: موضوعات :: اشعار طنز
:: برچسب‌ها: اشعار سایر شعرا
شعر طنز تابستان
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

 

تو این گرما بیا دیوونه گردیم 

تو حوض آب یخ وارونه گردیم

که این گرمای سوزان کشت ما را

برای هم بیا هندونه گردیم !



:: موضوعات :: اشعار طنز، دو بیتی، شعرهای مربوط به فصل تابستان
شعر طنز
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

 

مرد آمد و دردی به دل عالم شد

از روز ازل قسمت زنهـا غم شد

در دفتر خاطــــــرات حوا خواندم

جانم به لبم رسید ، تا آدم شد !



:: موضوعات :: اشعار طنز، دو بیتی، اشعار شعرای ناشناس
شعر طنزی از عمران صلاحی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
می رود ارابه ی فرسوده ای - لنگان -
می کشد ارابه را اسبی نحیف و مردنی در شب
آن طرف، شهری غبارآلود
پشت گاری
سطلی آویزان
پر از خالی
خفته گاریچی، مگس ها این ور و آن ور
پشت گاری جمله ای:
"بر چشم بد لعنت"

از زنده یاد عمران صلاحی



:: موضوعات :: اشعار طنز، اشعار عمران صلاحی
شعر طنز بی همگان بسر شود
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
بی همگان به سر شود ، بی تو بسر نمیشود

این شب امتحان من، چرا سحر نمیشود ؟!



مولوی او که سر زده ، دوش به خوابم آمده

گفت که با یکی دو شب ، درس به سر نمیشود !


خر به افراط زدم ، گیج شدم قاط زدم

قلدر الوات زدم ، باز سحر نمیشود !


:: موضوعات :: اشعار طنز
از اشعار طنز ابواقاسم حالت
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

آه آه از دل من

که ازو نیست به جز خون جگر حاصل من

زانکه هر دم فکند جان مرا در تشویش

چه کنم با دل خویش؟

چه دل مسکینی؟

که غمین می شود اندر غم هر غمگینی

هم غم گرگ دهد رنجش و هم غصه ی میش

چه کنم با دل خویش؟

در دلم هست هوس

که رسد در همه احوال به درد همه کس

چه امیری متمول چه فقیری درویش

چه کنم با دل خویش؟

طفل عریانی دید

چشم گریانی و احوال پریشانی دید

شد چنان سخت پریشان که مرا ساخت پریش

چه کنم با دل خویش؟

دیده گردید فقیر

بهر نان گرسنه آنگونه که از جان شد سیر

چه کنم؟ دل نگذارد که برم حمله بدو

زارم از دست عدو

بس که محتاط به بار آمده و دوراندیش

چه کنم با دل خویش؟

گر در افتم با مار

نیست راضی دل من تا کشد از مار دمار

لیک راضی است که از او بخورم صدها نیش

چه کنم با دل خویش؟

دارد این دل اصرار

که من امروز شوم بهر جهانی غمخوار

همه جا در همه وقت و همه را در همه کیش

چه کنم با دل خویش؟

از برای همه کس

دل بی رحم در این دوره به کار آید و بس

نرود با دل پر عاطفه کاری از پیش

چه کنم با دل خویش؟

از ابوالقاسم حالت


:: موضوعات :: اشعار طنز، اشعار ابوالقاسم حالت
شعر طنز از محمدرضا ترکی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

محمدرضا ترکی :

از شدت جوگرفتگی جنبه نداشت
او کار به کار جمعه و شنبه نداشت

چرخی زد و برقی زد و افتاد از پا
این معرکه غیر پهلوان پنبه نداشت!



:: موضوعات :: اشعار طنز، اشعار محمد رضا ترکی
شعر طنز از سید علیرضا رئیسی گرگانی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها

بدا آنانکـه دائـــم در خـلافند

تمامی عمر را در حـال لافند

بدا آنانکــــه دنیا را ز عقبی

خـــریده تا ابد سر در کلافند

 

از : سید علیرضا رئیسی گرگانی



:: موضوعات :: اشعار طنز
شعر طنز انتخاباتی
نوشته شده توسط : گنجینه بهترین شعرها
گر به شورا راه یابد پای من

هرچه ویرانی است عمران می کنم

می روم هر شب به میدان های شهر

هر چه ساعت بود میزان می کنم

مردها را اهل تجدید فراش

لطف ها در حق نسوان می کنم

مرده ها را می کنم ساماندهی

شهرتان را باغ رضوان می کنم

شاعران شهر را در خانه ام

هفته ای یک بار مهمان می کنم

کارگردان های با احساس را

می برم مهمان مامان می کنم

تا که پررو نق شود گردشگری

اصفهان را ارمنستان می کنم

شهر تا راحت شود از چشم هیز

دیدنی ها را فراوان می کنم

می نویسم طنز بر دیوار و در

شهرتان را من نمکدان می کنم



:: موضوعات :: اشعار طنز


 
برای دیدن آخرین بروز رسانی ها بر روی موضوعات زیر کلیک کنید :