محمد رضا هاشمی زاده / شعر پاییز

 

  نگاه هر خیابان برگ پاییــــــــز 

  و آوای درختان برگ پاییـــــــــز 

 

 طنین خسـته ی نارنجی شهــــــــر

 صدای گریه باران برگ پاییــــــز

 

محمد رضا هاشمی زاده

نیمه سیب از سید محمد رضا هاشمی زاده

ما هر دوتا دونیمه ی سیبیم مثل هم
در ازدحام کــوچـه غــــریبیم مثل هم

من در تومی شکوفم وتودر هوای من
آئیــنه ایم هـــر دو عجیبـیم مثل هم

بـا آبشار گــریــــه از آن ارتفــاع درد
کوهیم صخره صخره شکیبیم مثل هم

من با توان چشم تـو تکثیر می شوم
با این حساب جمع وضریبیم مثل هم

آئینه ای بگیــر و خودت را نــگاه کن
ما هردوتا دونیمه ی سیبیم مثل هم

سید محمد رضا هاشمی زاده

اشعار آیینی سید محمدرضا هاشمی زاده

سالار شهیدان

در کـــرببلا حماســــه ی خـون آمد

خورشــید شرف به صحن گردون آمد

دروصف حسین بـن علی می گـویم

ازعشق هـــر آنچـه بـود. بیــرون آمد



قمـــر بنی هاشم

زچشم دشمنـــانت خـواب بردی

توی گوی سبقت از مهتاب بردی

نخوردی آب وحسرت ماند بر آب

چــه زیبــــا آبـــــروی آب بــردی

....................

وقتی که جهـان زعشق واحساس افتاد

گلبــرگ گـــلی زشاخـــه ی یـاس افتاد

شـــد بـــال صـعــود جمله ی عالمــیان

آن دست کـــه از پیکــــر عبـــاس افتاد

اشعار از سید محمدرضا هاشمی زاده

امتحان داد به خوبی بخـدا ابـراهیم / سید محمد رضا هاشمی زاده

ای عزیزان به شما هدیه زیـــــــــزدان آمد
عید فرخنـــــــده ی نورانی قربـــــــــان آمد

حاجیان سعی شما شد به حقیقت مقبول
رحمت واسعــــه ی حضــرت ســـبحان آمد

عید قربان به حقیقـــت زخــــــداوند کریم
آفتابی به شــــــب ظلمت انســــان آمد

جمله دلها چو کویری ست پر از فصل عطش
بر کویــــر دل ما، نعــــــــــــمت باران آمد

خاک میسوخت در اندوه عطش باحسرت
نقش در سینه ی این خاک گلستان آمد

امر شد تا که به قربانـــــــی اسماعیلش
آن خلیــــلی که پذیرفتـــه ز رحـــــمان امد

امتحان داد به خوبی بخـــــــدا ابــــراهیم
جای آن ذبح عظیمی که به قربــــان آمد

آن حسینی که زحج رفت سوی کرببــلا
به خدا بهر سر افـــــرازی قـــــــــرآن آمد

سید محمد رضا هاشمی زاده

غزلی زیبا از سید محمد رضا هاشمی زلده

زمــــان دارد ســـــرِ نـاساز گـــاری با زمیـــن حتی

ازاین بازی خودش هم خسته شد نقش آفرین حتی

منـم از شاخه ای افتاده برگی خشک وسر گردان

مرا با خود ببـر،ای چشمه ی جـاری همـــین، حتـی

ندادی سهــــم چشما نم به جـــز شبهـــای بارانی

که بنویسم تورا من خیس،هرشب بیش ازاین حتی

به شعر من نمی گنجی که توشیـرین ترین شـوری

برایت تا بگویم صد غـــــــزل دریـــــــا تـــرین حتی

در این بی تکیه گاهـی ها چه تنهــا مانده ام حالا

ســراغم را نمی گیــــری، تو هم ای نازنیـن حتی

سید محمد رضا هاشمی زاده

شعر سید محمد رضا هاشمی زاده

به روی چو ماهت قسم می خورم
به اوج نــگاهــت قسم می خورم

اگر اشتباهت همان عاشقی ست
بــه آن اشتــباهــــت قسم میخورم

گــواهـــت دل بیقــــــرار مــن است
به شــور گـــواهــت قسم میخورم

گناه تو ای گل فقط عــاشقی ست
بـــه اوج گنــاهـــــت قسم میخورم

مسیر دوچشمــت پـــر از راز ورمـــز
عـــزیـــزم بــه راهـــت قسم میخورم

تو دریــایی و مـــاهی ات هم منـم
به شـــوق پنـــاهـــت قسم میخورم

بمیـــرم چــومــــاهی در آغــوش تو
به لبخنـــد مـــاهــت قسم میخورم

که نسپارم این دل بــدست کسی
در ایــن فصـل تنهــــایی وبیـکسی

به جـــز تــوکــه راز دل خســته ای
به این رهگذر سخت دل بسته ای

شعر...هاشمی زاده

باغ نگاه / سید محمد رضا هاشمی زاده

گل مـی کنـد به باغ نگاهت جـوانی ام

وقــتی بروی دامـن خـود می نشانی ام

داغ جنون قــطره ی اشکم به چشم تـو

هرچند ازدوچشم خودت می چکانی ام

مـن عــابــرشــکســته دل خـلـوت تو ام

تا بیـکران چشـم خودت می کشانی ام

یک مشـت بغض یـخ زده تفسیرمی کند

انـــدوه و درد غــربـت بــی همــزبانی ام

وقــتی پــــریـد رنگ تــواز پشت قصه ها

تصــویر شد نهـــایت رنـگــین کـمانی ام

تو،آن گلی که می شکفی در خیـال من

پُرمی شود زعطـــر خوشـت زنــدگانی ام

در کهکشان چـشم تـو گـم می شود دلم

سرگـشتـــه درنـهایــتی از بی نشـانی ام

زیــبــاترین ردیـف غـــزلــهـــای مــن توئی

ای یـــــار ســــرو قـــامـــت ابـرو کمانی ام

حــالا بیـــا و غـــربـت مــــا را مــرور کـــن

ای یــــادگــــار وســعت سـبـز جـوانی ام

 

سید محمدرضا هاشمی زاده

شعری به مناسبت شب های قدر

اعجاز عــلـــــی(ع)  درشبهــای قــدر
......................................

آن شب، شب مـوعــود که اودرنظـــرش بود

نـان و نـمکی ســاده غــذای سحــرش بود

تــاریــخ ِغـــریــبانــــه تـــرین غـــربت عالــم

چون سایه درآن خلوت شب پشت سرش بود

می رفـــت چـــه آرام بــه مــحــراب عبـــادت

یک عالـمه تنــهایی و غــم .همـسفرش بود

صد پاره دلی داشـت چو. گلبــرگ گل سرخ

در وسعـت دریــایی خـــون جـــگــرش بود

تـــاریـــخ بـــه عـــمــرش نتــوانـست بفهـمـد

رازی که علــی نیمــه ی شــب نظــرش بود

تـصویـر غـــم انـــگیز تــرین زمــــزم کـوثــر

درگوشه ای ازچشمــه ی چشمان تـرش بود

او رفت فــراســـوی زمــان ، شـهـپر عاشق

آنجا که جهــان سایه ای از بال و پــرش بود

شــق القمـــر اعـجــاز نبــی بــود و شـب قدر

اعـجــاز عــلی نــیز. به شــق القمـــرش بود

شعر از سید محمد رضا هاشمی زاده

شعری برای رمضان از سید محمد رضا هاشمی زاده

 سید محمد رضا هاشمی زاده :

آن نـوای ربَّنــا درعطــرافطـاری چه شد؟ 

آن طنین آشـنا با سیـــنه ها، آری چه شد؟ 

درهـــوای خاطرات ازعطـش لبــــریزمان

 رد پای روشن آن چشمـه ی جاری چه شد 

عطــر وبـوی آن غـذاهای لطیف ساده مان

در میان سـفـــره ی نقش قـلمکاری چه شد

نوبهــــاری بود وشبهــا تاسحـــربا همـدلی

گل نشستن هایمـان درفصل بیداری چه شد

سادگی بـود وهـــوای دلنشـیــن عطـر چای

راسـتی لطف وصفـای نـان بازاری چه شد

سفـره هـا لبـریز،اما خالی ازاحساس عشق

 بااذان، شـوق شکفتن های افطاری چه شد؟ 

اشعار سید محمد رضا هاشمی زاده

سید محمد رضا هاشمی زاده :

 

من گم شده ام به من کمی من بدهید

یک شب به شکـایت دلـم تــن بدهید

 

جــاری تـــراز اینــم که بمانم یکجـــا

بـایـــد بـــــروم مجــال رفـتـن بدهیـد   

شعری برای گرامیداشت مقام معلم

تا در کـلاس درس وفـــــا پــا گذاشتیم
صدهـــا گل ستـــاره شکــوفـا گذاشتیم

جاری شدیم تا به میـــــــان کــــویرها
ذهن زلال و آبـــــی دریـــــــا گذاشتیم

ایثـار و عشق وعاطفه و شور زندگی
پیوسته در جهــان به تمـاشـــا گذاشتیم

هرجا که چون نسیم ،گذرکـرده ایم ما
لبخند مهــــر بر لب گلهــــــــا گذاشتیم

سهم دل شکسته ی مـاعشق بود وامیـد
دنیـــــا برای مــــــردم دنیـــــا گذاشتیم

هر ذره ای که درنظـر مــا عبور کرد
او را به اوج خلــــوت عنقـــــا گذاشتیم

تخته ســیاه شاهـد مـــوی سپـــــــید مان
پنهــــان حکایتی که هویـــــــدا گذاشتیم

اول بنا نبود که سـوزنـد عـــــا شقـــــان
این رسم تازه را به جهــــان ما گذاشتیم

در روزگار برتـن هـرمرده ای ، زعلم
انفـاس روحبــــخش مسیحـــــــا گذاشتیم

ما شِکـــوه از کشاکش دوران نمی کنیم
موجیم و کــــار خویش به دریـا گذاشتیم

شادیم با تمام مصائب ، کــه در جهـــان
علــم و عمــل به شـیوه ی مــولا گذاشتیم

باعصمت و طهارت و ایمان به روزگار
تقلیــد خود به حضـرت زهــــرا گذاشتیم

نشناخت کس مقــــام معلــم به جـز خــدا
ما اجـــر کــار خــویش به او وا گذاشتیم

رفتــیم و در کــلاس به عنوان یـــاد گار
آنجا دل شکســتـه ی خــود جــا گذاشتیم

از : سید محمد رضا هاشمی زاده

شعری در مورد زلزله اخیر دشتی از محمدرضا هاشمی زاده

شعری در مورد زلزله اخیر دشتی  از محمدرضا هاشمی زاده :

زلـزله...دردهای نا گفته ی خاک پاک دشتی   

زلـزله...شکوفـــایی سالها..بغض های نهفته   

        ......................

بهــار آمدعجــب گل کاشت دشتی

سراز خوابی گران برداشت دشتی

 زخـاک شُـنــبه آخــر ســردر آورد     

 همان داغـی که دردل داشت دشتی  

اشعاری زیبا از سید محمد رضا هاشمی زاده

سید محمد رضا هاشمی زاده :

 

آلوده به گِل چشمه ی زمزم نکنید

از آینـــــه ها سـنگ فــراهم نکنید

هرشب شبمان ســـیاه تر می گردد

تعـــداد ســـــتاره هایمان کـم نکنید

....

دراین شبها سـتاره می شکوفم

شکســته، پاره پاره می شکوفم

شقـایق درشقـایق، زخم درزخم

بهــار آمـد، دوبـاره می شکوفم

.....

تو گفتی عیــد شد محفـل بگیریم

کنار دست گـــل منــــزل بگیریم

بیــــا بـا دستـــمـــال مهــــربانی

شبی هم گردوخاک ازدل بگیریم

شعری زیبا از محمد رضا هاشمی زاده

شعری زیبا از سید محمد رضا هاشمی زاده

 

چه تعبیری ست این خواب شکسـته          

به دریــــا عـــکس مهتـــاب شکسته               

تمام سهـــم مـــن ازعشــق این بود        

عصـــا وعیـــنـک وقـــــاب شکسته   

یکبار دگر تا شهـدا قافله برگشت

شاعر عاشورایی سید محمد رضا هاشمی زاده :

قا فـلـــه ی عشق (در اربعین)

 

 یکبار دگر تا شهــــــدا قافله برگشت 

یک قافلـــــه با پای پُر از آبله برگشت

با شوق بهـــــارو نفس سرخ شقایق

با بال و پر خسته ی خود چلچله برگشت

تفسیر شکوفــــــا شدن ِ خون شهیدان

مردانه زنی زخمـــی از این فاصله برگشت

با وزن حمــسی به حـــریم حــرم عشق

با دفتر شعــری به زبان گلـــــــه برگشت

مردی که به پـــا سلسله در وقت سفر داشت

از معرکه ی خوف و خطرهــا یـله برگشت

از شعله ی خــــــون شهـدا در دل تاریخ

آتشکــده ی روشــن این سلسله برگشت

هـر چند که خون شد دل گلـهای شقایـق

خون فاتــح شمشــیر شد و قافـلـه برگشت