محمدعلی ساکی / هر صبح

خورشید که زد شعر سپیدی بنویس
برنامه ی جذاب مفیدی بنویس

خورشید هم از شعر خوشش می آید
هرصبح رباعی جدیدی بنویس

محمدعلی ساکی

دوبیتی ناب از فریدون مشیری

 

سیه چشمی، به کار عشق استاد،
به من درس محبت یاد می داد!

مرا از یاد برد آخر، ولی من
بجز او، عالمی را بردم از یاد!

"فریدون مشیری"

جز روی تو من با صنمی غیر نسازم

 

جز روی تو من با صنمی غیر نسازم
زین اتش دل یکسره در سوز و گدازم

زان قوت عشق تو مگر بار خدایا
پاکیزه شود طینت هر روز نمازم...

شعر از. رشید صیدمرادی

عید آمده سربه سبزه وگل بزنیم

 

عید آمده سربه سبزه وگل بزنیم
با برگ شقایقی تفال بزنیم

هر چند که دوریم زهم با دم عشق
بین دلمان تا به ابد پل بزنیم

محمدعلی ساکی

گزیده ی دوبیتی های بابا طاهر عریان (3)

 

 گزیده ی دوبیتی های بابا طاهر عریان شماره سه

فلک کــــــی بشنــــود آه و فغونم

به هــــر گردش زند آتش به جونم

یک عمری بگــــذرونم با غم و درد

به کــــــام دل نگـــــــردد آسمونم

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

گلستـــان جـــــای تـــــو ای نازنیننم

مـــو در گلخـــــن به خاکستر نشینم

چه در گلشن چه در گلخن چه صحرا

چــــو دیده واکنــــم جــــز تــــه نوینم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

به صحــــــــرا بنگــــرم صحرا ته وینم

بــــه دریـــا بنگــــرم دریـــــــا ته وینم

به هــــر جا بنگــرم کوه و در و دشت

نشــــــــــان روی زیبــــــــای ته وینم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

خـــوش آن ساعت که دیدار ته وینم

کمنــــد عنبــــــــرین تـــــــار ته وینم

نوینـــــــه خــــــــرمی هـــرگز دل مو

مگـــــر آن دم کـــــه رخسـار ته وینم

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

فلـــک در قصــــد آزارم چــــــــرائی

گلم گر نیستی خـــارم چـــــــرائی

تــــو کــــه باری ز دوشـم بر نداری

میـــــان بار ســـــــربارم چــــــرایی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عـــــــزیزان از غــــــم و درد جدایی

بــــه چشمونم نمــــونده روشنائی

بــــه درد غـــربت و هجــــرم گرفتار

نـــــه یار و همـــــدمی نـه آشنائی

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

مدامــــــم دل پر از خـــــــون جگر بی

چــو شمع آتش به جان و دیده تر بی

نشینــــم بــر ســـــر راهت شو و روز

کــــــه تـــــا روزی تو را بر مـو گذر بی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو کــــه دور از منـــــی دل در برم نی

هوایـــــی غیـــــر وصلت در سرم نی

به جــــانت دلبــــرا کـــــز هر دو عالم

تمنـــــای دگــــــر جــــز دلبــــــرم نی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

به قبـــــــرستان گـــذر کردم صباحی

شنیــــــدم نالـــــه و افغــــان و آهی

شنیـــدم کلـــــه‌ای با خاک می‌گفت

کــــه این دنیـــا نمـــی‌ارزد به کاهی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ته که نوشــــم نه‌ای نیشــــم چرایی

ته کـــــه یــــارم نه‌ای پیشــم چرایی

ته کــــــه مرهـــم نه‌ای بر داغ ریشم

نمک پــــــــــاش دل ریشـــــم چرایی

--------------------------

دوبیتی های ناب باباطاهر همدانی

گزیده ی دوبیتی های بابا طاهر عریان (2)

 

 

گزیده ی دوبیتی های بابا طاهر عریان شماره دو

 

سه درد آمد به جونم هر سه یکبار

غریبـــــی و اسیـــــری و غــــم یار

غریبـــــی و اسیـــــری چــاره دیره

غــــم یار و غــــــــم یار و غــــم یار

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

جـــــدا از رویت ای مـــــاه دل افروز

نه روز از شو شناسم نه شو از روز

وصــــالت گـــر مـــــــرا گردد میسر

همـــه روزم شـــود چون عید نوروز

ـــــــــــــــــــــــــــــ

مـــو که ســـر در بیابونم شو و روز

ســـرشک از دیده بارونم شو و روز

نه تب دیرم نه جـــایم می کنه درد

همی دونـــم کـــه نالونم شو و روز

ــــــــــــــــــــــــــــ

به قبرستان گــــذر کردم کم وبیش

بدیــدم قبــــر دولتمنـــــد و درویش

نه درویش بـــی کفن در خاک رفته

نه دولتمنـــد برده یک کفــــن بیش

ــــــــــــــــــــــــــــــ

شب تار است و گرگان میزنند میش

دو زلفـــونت حمــــایل کن بوره پیش

از آن کنـــــج لبت بوســی به مو ده

بگـــــو راه خـــــدا دادم بـــه درویش

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

خــــدایا داد از این دل داد از این دل

نگشتم یک زمان مو شاد از این دل

چــــو فردا داد خــواهان داد خواهند

بر آرم مـــن دو صــد فریاد از این دل

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

دلا غــــافل ز سبحـــانی چه حاصل

مطیع نفس و شیطــانی چه حاصل

بــود قــــدر تــــو افــــــزون از ملایک

تـــو قـدر خود نمی دانی چه حاصل

ــــــــــــــــــــــــــــــ

ز بــــوی زلف تــــو مفتــونم ای گل

ز رنـــگ روی تــــو دلخــونم ای گل

مــن عـــاشق ز عشقت بی قرارم

تو چون لیلی و من مجنونم ای گل

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

مـــــو که آشفتــه حالم چون ننالم

شکستــــه پر و بالـــــم چون ننالم

همــــه گـویند فـــــلانی چند نالی

تــــو آیــــی در خیــــالم چون ننالم

ــــــــــــــــــــــــــــــ

دلا از دست تنــــهایی بــه جانم

ز آه و نـــــالــــهٔ خــــود در فغانم

شبــــــان تــــــــار از درد جدایی

کنـــــد فـــریاد مغــــز استخوانم

ــــــــــــــــــــــــــــــ

مـــــو آن دلدادهٔ بـــــــی خانمانم

مـو آن محنت نصیب سخت جانم

مـــو آن سرگشته خارم در بیابان

کــه چون بادی وزد هر سو دوانم

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

به خنجــــــر گــــر برآرند دیدگانم

در آتش گـــــر بسوزند استخوانم

اگــــــر بر ناخنـــــانم نــی بکوبند

نگیـــــرم دل ز یــــار مهـــــــربانم

ــــــــــــــــــــــــــــــ

دوبیتی های ناب باباطاهر همدانی

گزیده ی دوبیتی های بابا طاهر عریان (1)

 

 

گزیده ی دوبیتی های بابا طاهر عریان شماره یک

 

تو دوری از برم دل در بـــرم نیست

هــــوای دیگــری اندر سرم نیست

به جـــــان دلبـــرم کــز هر دو عالم

تمنـــای دگـــر جـــــز دلبرم نیست

ـــــــــــــــــــــــــــــ

دلــــی دیــــرم خــــــریدار محبت

کــــــز او گـــرم است بازار محبت

لباســـــی دوختــــم بر قامت دل

ز پــــــود محنت و تــــــــار محبت

ـــــــــــــــــــــــــ

اگـــــر دل دلبـــــره، دلبــر کدومه

و گر دلبــــــر دله، دل را چه نومه

دل و دلبــــــر بـه هـم آمیته وینم

ندونــــم دل کــــه و دلبــر کدومه

ـــــــــــــــــــــــــ

بود درد مــــــو و درمونـم از دوست

بود وصل مــو و هجرونـم از دوست

اگر قصــــــابم از تـــن واکره پوست

جدا هـــرگز نگـرده جونم از دوست

ـــــــــــــــــــــــــــ

نمـــــی دونــم دلم دیوانهٔ کیست

کجــــــا آواره و در خـــــانهٔ کیست

نمـــــی دونم دل ســــر گشتهٔ مو

اسیــــــر نرگس مستـــانهٔ کیست

ـــــــــــــــــــــــــــــ

بهـــار آیو به صحــــرا و در و دشت

جــوانی هم بهاری بود و بگذشت

ســـر قبـــــر جـــــــوانان لاله رویه

دمـی که گلرخان آیند به گلگشت

ـــــــــــــــــــــــــــــ

سیاهی دو چشمونت مرا کشت

درازی دو زلفــــــــونت مرا کشت

به قتلم حاجت تیرو کمان نیست

خــــم ابرو و مــژگونت مرا کشت

ـــــــــــــــــــــــــــــ

عــــزیزا کــــاسهٔ چشمم سرایت

میـــون هـر دو چشمم جای پایت

از آن ترســــم که غافل پا نهی تو

نشنیـــد خـــار مـــــژگانم به پایت

ــــــــــــــــــــــــــــــ

ز دست دیــده و دل هـــر دو فریاد

کــــه هر چه دیده بیند دل کند یاد

بســـازم خنجــری نیشش ز فولاد

زنــــم بر دیـــده تا دل گــــردد آزاد

ــــــــــــــــــــــــــــــ

دلم بـــی وصل ته شادی مبیناد

ز درد و مــــــــحنت آزادی مبیناد

خـــــراب آباد دل بـــــی مقدم تو

الهــــی هــــرگز آبـــــادی مبیناد

ــــــــــــــــــــــــــــــ

یکــــی درد و یکـــی درمون پسندد

یکـــی وصل و یکی هجرون پسندد

من از درمان و درد و وصل و هجرون

پسنـــدم آنچـــه را جـــانون پسندد

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

غـــم عشقت بیــــابان پرورم کرد

فـــراقت مـــــرغ بی‌بال و پرم کرد

به مو گفتی صبــوری کن صبوری

صبـوری طرفه خاکی بر سرم کرد

ـــــــــــــــــــــــــــ

مــــــرا نه سر نه سامان آفریدند

پریشــــــونم پریشـــــون آفریدند

پریشـــون خاطران رفتند در خاک

مرا از خــــاک ایشــــــون آفریدند

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

خوشـــا آنانکــه سودای ته دیرند

که ســر پیوسته در پای ته دیرند

به دل دیـــرم تمنـــــــای کسانی

کــــه انـــدر دل تمنـــای ته دیرند

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوبیتی های ناب باباطاهر همدانی

شیشه عطرم تهی از محتوا و انتها

 

شیشه عطرم تهی از محتوا و انتها

جمله یارانم مرا خالی تحمل می کنند

جلوه های الفت و دلدادگی را همچنان

با خلوص و رغبت خاصی تفضل می کنند

(عنایت)

حنظله ربانی / افسوس ! که روزگار آسان نگرفت

 

افسوس ! که روزگار آسان نگرفت
یوسف خبر از کلبه ی احزان نگرفت

در پشت کدام جمعه پنهان شده ای ؟
این جمعه هم انتظار پایان نگرفت

حنظله ربانی

رباعیات سید اکبر سلیمانی

 

حالا که خیال است نباشد بهتر

پرواز محــال  است  نباشد بهتر

ازحال پرندگان زخمـی پیداست

بالی که وبال است نباشد بهتر !

----------------------------

گرد از سر و روی کاروانها پیداست

دلواپسی  شگفت جانها پیداست

هروقت که رفتن از سر ناچاریست

اندوه  سفر  از چمدانها پیداست !

------------------------------

با عشق اگرچه سوی هم آمده ایم

بغضیم کــه در گلـــوی هم آمده ایم

ما چون دو قطار روی یک ریل ولی

افسوس که روبروی هم آمده ایم !

-----------------------------

هرکس که تو را دید پر از عصیان شد

سهمش  فقط  آوارگی  و تاوان شد

بیچاره نسیم راه خود را می رفت

پیچید میان زلف تــو طوفان شد !

 

سید اکبر سلیمانی

اشعار بابا طاهر همدانی / دوبیتی

 

من آن رندم که گیرم از شهان باج

بپوشم جوشن و بر سر نهم تاج

فرو ناید سر مردان به نامرد

اگر دارم کشند مانند حلاج

 

بابا طاهر همدانی

رباعیات جلیل صفر بیگی

یک عمر درون خویش تکرار شدم
در گوشه ای از خودم تلنبار شدم
گنجشک به خواب رفته بودم دیشب
امروز ولی  کلاغ  بیدار  شدم ....

جلیل صفربیگی 

 

خوب و بد اشتباه را بگذارید
شیطان و من و گناه را بگذارید
می‌خواهم از این به بعد، آدم باشم
لطفا سر من کلاه را بگذارید ......

جلیل صفربیگی 

 

با عشق طلسم گرگ را میشکنیم
شب-این قفس سترگ-را میشکنیم
هرچند تبر به دوشمان نیست ولی
یک روز بت بزرگ را می شکنیم .......

جلیل صفربیگی 

 

هر چند كه خسته ايم از اين حال نيا!
شرمنده! اگر ندارد اشكال نيا!
ما خط تمام نامه هامان كوفي است
آقاي گلم زبان من لال نيا! .......

جلیل صفربیگی 

 

هر چند كه بيمار تو هستيم همه
ديوانه ي ديدار تو هستيم همه
بين خودمان بماند آقا عمري است
انگار طلب كار تو هستيم همه .......

جلیل صفربیگی 

 

هر روز به ما اگر كه سر هم بزني
بر ريشه ي خواب ما تبر هم بزني
آقا تو كه خوب مي شناسي ما را
زنگ در خانه را اگر هم بزني ......

جلیل صفربیگی

رباعیات منوچهری دامغانی

در بندم از آن دو زلف بند اندر بند

نالانم از آن عقیق قند اندر قند

ای وعدهٔ فردای تو پیچ اندر پیچ

آخر غم هجران تو چند اندر چند

 

***************

 

مسعود جهاندار چو مسعود ملک

بنشست به حق به جای محمود ملک

از ملک جز این نبود مقصود ملک

کز ملک به تربیت رسد جود ملک

 

********************

ای کرده سپاه اختران یاری تو

فخرست جهان را به جهانداری تو

مستند مخالفان ز هشیاری تو

بخت همه خفته شد ز بیداری تو

 

*******************

تاریک شد از مهر دل افروزم روز

شد تیره شب، از آه جگر سوزم روز

شد روشنی از روز و سیاهی ز شبم

اکنون نه شبم شبست و نه روزم روز

 

***********************

 

دولت همه ساله بی‌جلال تو مباد

همت همه ساله بی‌جمال تو مباد

هر بنده که هست بی‌کمال تو مباد

خورشید جهان تویی، زوال تو مباد

 

رباعیات منوچهری دامغانی

بهترین رباعیات ایرج زبردست

 

در خواب چراغ تا سحر دستم بود

در خواب كليد هر چه در دستم بود

زيباتر از اين خواب نديدم خوابي

بيدار شدم دست تو در دستم بود

 

******

 

اي صبح نه آبي نه سپيديم هنوز

در شهر اميد نا اميديم هنوز

ديدي كه چه كرد ، دست شب با من و تو؟

در باز و به دنبال كليديم هنوز

 

 ******

 

اينجاست كه انتها از آغاز شب است

  با بهت دقيقه ها همآواز شب است

اين واقعه را چگونه تعبير كنم

  خورشيد در آسمان ولي باز شب است

 

******

 

روح سحري ، ناز دميدن داري

مثل غزلي تازه ، شنيدن داري

اي قصه ي روزهاي من بودم و تو

آنقدر نديدمت كه ديدن داري

 

******

 

آهم كه هزار شعله در بر دارد

صد سلسله كوه را ز جا بر دارد

من رعدم و مي ترسم اگر آه كشم

سرتاسر آسمان ترك بر دارد

 

******

 

 تا بال و پرعمر به رنگ هوس است

از اوج سرازير شدن يك نفس است

آن لحظه كه بال زندگي مي شكند

در چشم پرنده آسمان هم قفس است

 

******

 

 

ما وقت نگاه را دمي دانستيم

از دانش چشم ها كمي دانستيم

كژتابي دست ها و بي مهري سنگ

ما آينه بوديم و نمي دانستيم

 

 

 ******

 

شد كوچه به كوچه جستجو عاشق او

شد با شب و گريه روبرو عاشق او

پايان حكايتم شنيدن دارد

من عاشق او بودم و او عاشق او..

 

 ******

 

با جمله رندان جهان هم كيشم

خيام ترانه هاي پر تشويشم

انگار شراب از آسمان مي بارد

وقتي كه به چشمان تو مي انديشم

ایرج زبردست

 

خدا انگار دلتنگ علی بود / یوسف فرخ زاد

فقط مهتاب ،همرنگ علی بود

صدای آب آهنگ علی بود

نه این که دشمن او را آن سحر کشت

خدا انگار دلتنگ علی بود

یوسف فرخ زاد