گنجینه ی بهترین شعرها

کمی ز گوشه ی چشمت پناه من شده بود

تو و نگاه تو آنجا ... نگاه من به تو بود

ستاره ها همه حیران به ماه من شده بود

کنار ثانیه ها - وقت ها و ساعت ها

تمام عقربه ها وعده گاه من شده بود

صدای نم نم باران مرا کجا می برد ؟

شبی که سیب تو تنها گناه من شده بود

کمی ز بغض زمین بر زمین فرو می رفت

دمی که غصه  هوا خواه من شده بود

"وصال " شهر تو بودم  وَ چندی از رفقا

فقط نشانه ای از نیمه راه من شده بود

از : محمد علی رستمی ( وصال )