در یک غروب غمزده در پشت پنجره

یادش بخیر!

خاطره ها را قدم زدیم

آنجا که التهاب شکفتن نمرده بود

دیدی چه زود

خاطره هامان بزرگ شد !

 

از محمد علی رستمی