لاله كاران دگر لاله مكاريد

باغبانان دو دست از گل بداريد

اگر عهد گلان اين بو كه ديد

بيخ گل بر كنيد و خار بكاريد

***

خوشا آنونكه از پا سر ندونند

ميان شعله خشك و تر ندونند

كنشت و كعيه و بتخانه و دير

سرايي خالي از دلبر ندونند

****

غم عشقت بيابون پرورم كرد

هواي بخت بي بال و پرم كرد

بمو گفتي صبوري كن صبوري

صبوري طرفه خاكي بر سرم كرد

****

الهي گردن گردون شود خرد

كه فرزند جهان را جملگي برد

يكي نايه فلاني زنده وابي

همي گويند فلان ابن فلان مرد

****

دگر شو شد كه مو جانم بسوزد

گريبان تا بدامونم بسوزد

براي خاطر يك سبز رنگي

همي ترسم كه ايمونم بسوزد

بابا طاهر همدانی