گوشه گیری کرده بودم

در خرابی های دل

بار دیگر چشمهای روشنت

بر دلم تابید و ...

من هم راهی فردا شدم

وندر آنجا هیچ کس یادم نبود !

تا که فریاد خودم

دادم رسید .


محمد علی رستمی