تک بیتی های در باره مغز از شعرای معروف
یکی صمصام اعداکش عدوخواری چو اژدرها
که هرگز سیر نبود وی ز مغز و از دل اعدا.
همه مغز مردم خورد شیر و گرگ
جز از دل نجوید پلنگ سترگ .
به روزی دو کس بایدت کشت زود
پس از مغز سرشان بباید درود.
دوای تو جز مغز آدم چو نیست
بر این درد و درمان بباید گریست .
کف یوز پرمغز آهوبره
همه چنگ شاهین دل کو دره .
از دل گردان برآر زهره به پیکان
در سر مردم بکوب مغز به کوپال .
مغزشان در سر بیاشوبم که پیلند از صفت
پوستشان از سر برون آرم که مارند از لقا.
که پوست پاره ای آمد هلاک دولت آن
که مغز بی گنهان را دهد به اژدرها.
خورشید زرین دهره بین صحرای آتش چهره بین
در مغز افعی مهره بین چون دانه ٔ نار آمده .
تا مغز مخالفانْش بینی
خرمن خرمن به کوه و کردر.
در سرش مغز نیست پنداری
مغز او را خری دگر خورده ست .
ور چنین است مجد قزوینی
مغز تنها نه مغز و سر خورده ست .
زو چو استعداد شد کآن رهبر است
هر غذایی کو خورد مغز خر است .
با مغزکله گفتم ای قوت دل من
زین پرده ات به حیلت خواهم برون کشیدن
مغز از سر ارادت گردن نهاد وگفتا
از تو یکی اشاره از ما به سر دویدن .