من آدمی نیستم که بخواهم گم بشوم تا بعد، تو پیدایم کنی!
از تکرار و تکراری بودن هیچ تجربه ای یادم نیست؛ یک بار می آیم برای همیشه، یک بار می روم برای همیشه...
از موج خوشم می آید از موج سواری امّا نه!
طوفان را به شرط آرامش دوست دارم و آرامش را به شرط نمردن.
فرق لحظه های خوب و بد را غفلتی می دانم که نسبت به یکدیگر مرتکب می شویم.
من آدمی نیستم که گم بشوم تا بعد، تو پیدایم کنی و همچنان بودنت را همانطور دوست دارم که هیچکس حتی خودت نفهمیده ای و همچنان  نبودنت آنطور مرا می کشد که هیچکس حتی خودم نخواهم فهمید...


(بارما شریبی)


از مجموعه: برای درخت خواب تراشیده اند