شعری از : سمیه یزدی

درزیرزمین خانه
گهواره ای دارم
که روزی دست مرگ تکانش میدهد
ارام
ارام

من هر روز دراستکان
ریختن چای را و محبت را
تکرار می کنم
وتو می نوشی
باشیرینی لبخندت کدام را؟