ترجمه اشعار نیچه :

براي انسانهاي سرسخت، همدلي شرم آور است، اما باارزش.( نيچه )

زياده از خويش سخن گفتن، راهي است براي پنهان كردن خويشتن.( نيچه )


در ستايش، گستاخي بيش از سرزنش است.( نيچه )


دلسوزي، خنده بر لب پوينده ي راه شناخت مي نشاند، درست مانند دستاني ظريف كه به

بدن غولها مي خورد.( نيچه )


گاهي از سر انسان دوستي، كسيرا در آغوش مي گيريم (چون نمي شود تمام انسانها

 را در آغوش گرفت)، اما نبايد اين نكته را بر آن كسي فاش كنيم كه در آغوش گرفته ايم.( نيچه )


تا زماني كه امري يا كسي را كم ارزش مي پنداريم، نفرت نمي ورزيم، بلكه تازه زماني چنين

مي كنيم كه آن را همسان يا برتر مي دانيم.( نيچه )


اي فايده باوران، حتي شما نيز هر فايده اي را به مثابه ارابه خواست خويش دوست مي داريد.

 آيا شما نيز از سر و صداي چرخهاي آن ناراحت نيستيد؟( نيچه )


در نهايت، عاشق هوس خويش هستيم و نه آنچه هوس كرده ايم.( نيچه )


خودپسندي ديگران زماني خلاف ذوق ما است كه خلاف خودپسندي ما باشد.( نيچه )


در باب "راستگويي"، شايد تاكنون هيچ كس به كفايت راستگو نبوده است.(نيچه )